Afgelopen maand was er een tekort aan beschikbare, goede gidsen dus heb ik een aantal laatste jaars studenten aan de 'Universiteit' voor gidsen uitgenodigd voor een interview. Universiteit?.. ja ze zitten allemaal op de universiteit voor een 2 jarige opleiding tot gecertificeerd tourgids in Vietnam. Vond dat al een tijdje redelijk hoog gegrepen en snapte niet wat een gids op een universiteit te doen had. Ben er nu achter...
Sommige beroepsopleidingen of cursussen huren een leslokaal in een universiteits gebouw en vervolgens heb je dus zonder problemen een klas vol 'universiteits' studenten. Beetje vreemd maar het staat wel goed op je cv.
Enfin, ik had dus 7 studenten op kantoor voor een interview, dames en heren tussen de 22 en 30 ongeveer. Nu hebben de Vietnamesen een redelijk groot probleem met Engels, wij hebben natuurlijk nog een veeeeel groter probleem met het Vietnamees, dus ik dacht, laat ik er eerst maar eens achterkomen of ze te verstaan zijn, is uitermate handig voor een toerist. Wat is uw naam, dat lukte nog, hoe oud ben je.... werd al minder, de eerste die ik het vroeg begon meteen met haar buurman te fluisteren en als ik Vietnamees kon verstaan zal het wel zoiets geweest zijn als..... weet jij wat ie vraagt?. Dan maar de volgende, hetzelfde probleem en ik begon al redelijk nattigheid te voelen. Bij nummer 5 gaf ik het maar op en vroeg met handen en voeten hoeveel uur Engels ze per week hadden. 12 was het antwoord. En hoeveel uur Engelse conversatie?... zero. Ik snapte het al, de lerararen hebben in hun goddelijke wijsheid besloten dat ze de studenten laten schrijven met hun toeristen. Toen ik dat vroeg kwam dat niet helmaal over geloof ik.
Via mijn office manager vroegen ze wel of het mogelijk was of ze wekelijks langs konden komen voor wat engelse bijles, maar ik zag de bui aan uren al hangen en heb ze vriendelijk bedankt. Wonder boven wonder kwamen er 2 van de 7 de volgende dag schoorvoetend terug met dezelfde vraag, ambitieus dus, mag ik wel, en nu heb ik wekelijks op vrijdag een paar uur 'wat doe ik als gids en kan het ook in het engels'. Omdat ik nu toch over de streep getrokken was ga ik nu ook maar zaterdags voor een paar uur naar de universiteit om de rest te vermaken. Zie een volgende blog voor een kijkje hoe dat er toegaat.
Saturday, March 24, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment